મણકો ૨૮૪

સજ્જન નજ તો સહજ હોય જે,
કાંટાં ને સહી ફૂલ આપે રે…..

વાણી રાખે કાયમ સંયમમાં જે,
કટુ વચન કદીના બોલે રે…..

કડવા વખના ધુંટડા પીને જે,
અમૃત સદા વરસાવે રે…..

દુઃખે સદા બીજાને દુઃખી થાય જે,
દુઃખ નીવારવામાં સદાસૂરા રે…..

મનદુઃખ ન રાખે કોઈથી જે,
ધના પ્રેમમાં પાગલ પૂરા રે…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *